PUSHPA'S DAGBOEK
Haar doel is helder: economische onafhankelijkheid en een loopbaan waarin zij andere (vrouwelijke) reizigers veilig de bergen in kan begeleiden. Lees hier haar verhaal.
Afkomstig uit een bergdorp in Humla en opgegroeid in een groot gezin, moest Puspa al vroeg ver van huis naar school en later naar Kathmandu voor hoger onderwijs—vaak met weinig financiële ruimte. Via EWN en 3Sisters Adventure Trekking vond zij een concreet pad naar zelfstandigheid: een opleiding tot trekkinggids met aandacht voor duurzaam toerisme, taal en praktische vaardigheden.
Mijn naam is Pushpa Budha en ik volg momenteel een bacheloropleiding. Ik kom uit een groot gezin van elf personen: mijn opa, ouders, drie oudere zussen, twee jongere zussen, één oudere broer en ikzelf.
Ik ben geboren in een afgelegen dorp in het Himalaya-district Humla, waar mijn jeugd bestond uit het rondtrekken door de heuvels en valleien. Ik ging naar een overheidsschool in mijn dorp, maar omdat het een berggebied is, was reizen van de ene plek naar de andere moeilijk. Ondanks die uitdagingen was mijn jeugd gelukkig: we gingen naar school, speelden en genoten van onze maaltijden thuis. Als jongste in een groot gezin werd ik erg geliefd door mijn oudere zussen en mijn grootmoeder.
Vanaf klas 5 behaalde ik de eerste plaats in mijn klas. Omdat mijn dorp in een Himalaya-district ligt, bleef onze school drie maanden gesloten door hevige sneeuwval die het dorp en de bossen bedekte. Onderwijs in mijn dorp ging maar tot en met klas 7; daarna moest ik in een ander dorp verder leren. De school lag ver weg en ik was bang om elke dag te reizen, dus verbleef ik in een hostel. Ik vertrok in februari naar het hostel en keerde in december weer naar huis terug.
Naarmate ik ouder werd, nam de financiële last voor mijn ouders toe en werd het moeilijker om mijn opleiding te bekostigen. Ik deed mijn SEE-examens en slaagde, wat mij erg blij maakte. Daarna verhuisde ik naar Kathmandu voor vervolgonderwijs. Weg van mijn familie voelde ik me eenzaam en had ik weinig geld voor dagelijkse uitgaven. Mijn ouders zetten zich dag en nacht in zodat wij konden studeren. Het leven in een nieuwe stad was zwaar: ik worstelde vaak met eten en financiën. Toch slaagde ik erin mijn opleiding af te ronden.
Daarna keerde ik terug naar huis en hielp ik mijn familie, waardoor ik hun strijd beter begreep. Helaas werd mijn moeder ziek. In het ziekenhuis in Kathmandu kreeg zij de diagnose kanker. Gelukkig is de operatie geslaagd en is haar gezondheid verbeterd. Op dit moment zorgt mijn zus voor haar.
Intussen vertelde mijn zus mij over Three Sisters Adventure Trekking in Pokhara, waar een training tot vrouwelijke trekkinggids wordt aangeboden. Ze zei dat dit een mooie kans voor mij kon zijn om zelfstandig te worden. Aangespoord door haar besloot ik me aan te melden voor het trainingsprogramma. Ik ben vastbesloten om zoveel mogelijk te leren en in de toekomst op eigen benen te staan.
“Ik ben dankbaar voor iedereen die mij op deze reis heeft gesteund.”